روزنامه کارگزاران عصر امروز توقیف شد.ظاهر ماجرا این است که این توقیف به دلیل انتشار بیانیه دفتر تحکیم وحدت بوده است.
روزنامه کارگزاران دقیقا در شرایطی توقیف می شود که اصلاح طلبان در قیاس با اصولگرایان از کمبود شدید رسانه رنج می برند.حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب از داشتن رسانه محروم هستند.در همین شرایط تحریریه کارگزاران به دیدار هاشمی رفسنجانی می رود و با او دیدار می کند و سخنانی درباب فضای آزاد و… به زبان می آورد و عصر همان روزی که این سخنان طرح می شود کرکره کارگزاران نیز پائین کشیده می شود.
اگر بخواهیم دلیل اصلی توقیف کارگزاران را انتشار بیانیه تحکیم بدانیم از اصل موضوع فاصله گرفتیم.چرا که در شرایطی که افکار عمومی به این موضوع حساس شده است کسی نمی تواند به حاشیه های این موضوع بپردازد.
دولت نهم در شرایطی که براساس بسیاری از نظر سنجی محبوبیت خود را از دست رفته می باید و از هرگونه همراهی چهره های مطرح با منتقدان دولت دچار واهمه می شود دست به توقیف کارگزاران زد تا این پیام را به اکبر هاشمی رفسنجانی مخابره کند که این بازی فعلا ادامه دارد.
***
این روزها بر ستمی که بر مردم غزه می رود سخت اندوهناکیم.محاصره عده ای از مردم و قرار دادن آنها در تنگنا توسط هیچ انسانی پذیرفتنی نیست.
ما امروز برای این دست به اعتراض زدیم و فجایع غزه را محکوم کردیم که عده ای از همنوعانمان در بدترین شرایط قرار گرفته اند و امکان تامین غذا،دارو و … از آنها سلب شده است.
از سوی دیگر و همانگونه که مسئولان روزنامه کارگزاران اعلام کرده اند خبر منتشر شده موضع نشریه نبوده و در حکم اطلاع رسانی بوده است.چرا که مضوع روزنامه از سرمقاله های آن مشخص می شود.در بدترین شرایط حتی اگر کارگزاران را شایسته تنبیه بدانیم آیا چوب این تنبیه را باید کلیه عوامل این نشریه بخورند؟ دولت نهم که دست به توقیف این نشریه زده است آیا بررسی کرده که چند نفر از عوامل این نشریه با این توقیف دچار تنگناهای مالی می شوند.
ما اگر فجایع غزه را محکوم می کنیم به دلیل رنجی است که بر مردم آن وارد می شود.حال بایستی پرسید که آیا به دلیل رنجی که بر تحریریه کارگزاران می رود نباید متاسف شد؟
