شاید شما هم گفتگوی غلامحسین کرباسچی با ضمیمه روزنامه اعتماد ملی که مدتی پیش منتشر شده بود را خوانده باشید.
کرباسچی در آن گفتگو و انگونه که خود به مخاطب القا می کرد در قامت یک سیاستمدار مدرن به نقد خاتمی پرداخت و او را در سیاست مدرن ندانست.گفتگویی جنجالی که از آن بوی تخریب خاتمی به مشام می رسید چه آنکه پیش از آن نیز فرزندخواندگان مطبوعاتی وی در شهروند امروز ویژه نامه ای در تخطئه خاتمی به چاپ رساندند.
حزب کارگزاران سازندگی اگرچه در میانه دهه 70 توانست در سپهر سیاسی کشور نقش آفرینی کند اما با آغاز دوران اصلاحات به دلیل شفاف نبودن پاره ای از مواضع نتوانست در جبهه اصلاحات آوانگارد باشد.اکنون و در دوران هزیمت اصلاحات اگرچه توانسته مقداری به بازسازی تشکیلاتی بپردازد اما هنوز نتوانسته در قامت یک حزب واقعی و یا مدرن! عمل کند.
حزب کارگزاران به دلیل نامشخص بودن ساختار پیدا و پنهان آن به اندازه کافی از انسجام برخوردار نیست.در این حزب گاهی محمد هاشمی مواضعی بر علیه اصلاحات اتخاذ می کند،برخی اعضا ساز دیگری می زنند و دبیرکل آن یا سودای نامزدی دارد و مشغول تدوین بیانیه انتخاباتی است و یا قصد دارد رئیس ستاد کروبی شود.
وجود چندگانگی های بی شمار در حزب کارگزاران و مواضع متفاوت دبیر کل این حزب با بدنه حزب نشان دهنده اوج سیاست ورزی مدرن شهردار اسبق تهران است.غلامحسین کرباسچی به عنوان چهره ای مطرح بایستی سوزنی به خویش بزند و جوال دوزی به مردم.او پیش از آنکه خاتمی را متهم کند که تصمیم جمعی نمی گیرد بایستی از خود سوال کند که به چه میزان به تصمیمات جمعی معتقد است؟تا چه میزان توانسته یک صدای واحد را در حزب تحت مدیریت خود ایجاد کند؟برای کسی که می خواهد عنوان ریاست جمهوری را کسب کند لازم است تا توان خود را در حل بحران های سیاسی به نمایش بگذارد تا عنوان سیاستمدار مدرن!! برازنده وی باشد.
